Educación e Cultura

No marco do programa Outono das Artes da Deputación da Coruña - TEATRO-DANZA: Vicenta Lorca da compañía de danza Óscar Cobos - Concello de Rianxo

INFORMACIÓN XERAL

Centro Sociocultural - Auditorio
Rúa dos autores da Rianxeira s/n, Rianxo

981 100 688

cultura@concelloderianxo.gal

Concellería de Educación e Cultura

Horario de inverno:

APERTURA DAS INSTALACIÓNS
Luns: 09.00 a 14.30 horas
De martes a venres: de 09.00 a 21.00 horas
Sábados: de 10.00 a 14.00 horas
                 de 16.30 a 21.00 horas

SERVIZOS TÉCNICOS:
De luns a venres: 09.00 a 14.30 horas

Horario de verán:

​​​​​​​Luns - venres: 08.00 - 14.00
​​​​​​​

Estes horarios poden sufrir modificacións por razón de programación ou imprevistos, que, de ser posible, anunciaranse.

Subvencións a concellos e entidades locais para o mantemento ou creación de postos de traballo de persoal técnico nos servizos municipais de cultura. Mantemento do persoal técnico en animación sociocultural

EDUCACIÓN E CULTURA

TEATRO-DANZA: Vicenta Lorca da compañía de danza Óscar Cobos

No marco do programa Outono das Artes da Deputación da Coruña

TEATRO-DANZA: Vicenta Lorca da compañía de danza Óscar Cobos. No marco do programa Outono das Artes da Deputación da Coruña.

No marco do programa Outono das Artes da Deputación da Coruña

  • DÍA: sábado 21 de novembro
  • HORA: 20:30
  • LUGAR: sala Arcos Moldes do Centro Sociocultural-Auditorio de Rianxo
  • PÚBLICO RECOMENDADO: todos os públicos
  • DURACIÓN: 60 minutos
  • ENTRADA: de balde ata completar capacidade. Recollida de convites dende unha hora antes do comezo da función (máximo 2 por persoa)
  • MÁIS INFORMACIÓN. 

VICENTA LORCA non é un espectáculo de palabras. É un poema vivo. Unha actriz que encarna a Vicenta, un bailarín que percorre a vida de Federico dende o neno ata o home, e un pianista que é o pulso, o alento. Tres corpos no escenario. Tres linguaxes en diálogo: música, xesto e palabra.
É unha viaxe onírica, chea de imaxes poderosas: nacemento, educación, risas, perda, morte. Non está narrada con lóxica lineal, senón con símbolos que golpean directamente ó corazón. Porque estamos a falar de algo universal: a mirada dunha nai sobre a vida e a morte do seu fillo.